Home > Website-overzicht > Schurft bij het konijn

Schurft bij het konijn

Konijnen kunnen door verschillende soorten mijten besmet worden zoals
de oormijt, de huidmijt en de jeukmijt ofwel schurft.

Schurftmijt bij het konijn wordt veroorzaakt door Sarcoptes scabiei ofwel de jeukmijt, die in en op de huid van het konijn leeft.

Deze mijt komt over de hele wereld voor, zowel bij zoogdieren als bij mensen, meer in warme, vochtige streken dan in noordelijke landen zoals Nederland.

Een konijn met schurft kan ook de eigenaar besmetten waardoor deze jeukende pukkels krijgt.

Wat zijn de verschijnselen?

Hevige jeuk, erger dan in geval van een besmetting met een vachtmijt. Door het krabben en likken ontstaan losse haren, kale plekken en witte korsten (door het opdrogen van de waterige huidafscheiding). De wonden verschijnen meestal eerst op lippen en neus, verspreiden zich later rondom ogen, voorhoofd, kop, achterkant van de oren en in zeldzame gevallen naar de geslachtsdelen. In ernstige gevallen ontstaat bloedarmoede en een vermindering van de weerstand, waardoor het konijn  verzwakt, vermagert en binnen een paar weken uiteindelijk aan deze schurft kan sterven.

Hoe kan de diagnose worden gesteld?

Door een diep afkrabsel van de huid onder een microscoop te bekijken. Soms kan de diagnose pas gesteld worden na het nemen van een huidbiopt.

Hoe kan deze schurft worden bestreden?

  1. Het konijn en zijn/haar hokgenoten behandelen
    door middel van 3 injecties met ivermectine,
    elk met tussenposen van 2 weken
    of
    door middel van selamectine (= ..........®),
    in een dosering van 18 mg per kg konijn
    op de huid in de nek aan te brengen,
    2 maal met een tussenpoos van 1 maand.

    Opmerking:
    Ivermectine werkt niet als het via de bek wordt ingegeven.
    Een injectie met ivermectine is heel pijnlijk voor het konijn. Daarom moet ivermectine met steriel fysiologische vloeistof verdund ingespoten worden. Bovendien luistert de dosering van ivermectine zeer nauw. Een te lage dosering zorgt dat de mijt resistent wordt tegen ivermectine en een te hoge dosering kan het konijn doden.
    Zowel ivermectine als selamectine zijn geneesmiddelen die niet geregistreerd zijn voor gebruik bij konijnen.

  2. Deze mijt kan op de grond vallen en daardoor de omgeving besmetten. Het is dus belangrijk om beiden, het dier en de omgeving, te behandelen.
    Mest en strooisel verwijderen en hokken reinigen met 4% formaline en daarna goed laten drogen.
    Als een kleed behandeld moet worden, is het aan te raden deze eerst te stofzuigen, zodat de mijtendodende spray er goed intrekt. Een kleed niet wassen of stomen, want het vocht bevordert de overleving en ontwikkeling van de larven van de mijt.
    Tijdens de behandeling van een kamer moeten de konijnen ergens anders worden ondergebracht.

Afbeelding van een konijn zonder schurft.
  1. Als de klachten steeds weer terugkomen, moet de besmettingshaard worden gezocht. Dit kan zowel de aanwezigheid van een besmette hond of kat zijn, evenals mijten die de behandeling hebben overleefd.

Opmerking:
Op de plaats van de ............. zouden wij graag een merknaam willen neerschrijven, maar
volgens het nieuwe Diergeneesmiddelenbesluit en de Diergeneesmiddelenregeling
is het verboden richting particuliere klanten merknamen van voorschriftplichtige diergeneesmiddelen op het internet te vermelden. Wij en uw eigen dierenarts mogen dit wel mondeling aan u doorgeven.

 

                           K.v.K.: 27355332   |   Disclaimer